Vorige pagina

LEIDEN - Update: in de Hortus botanicus Leiden bloeit de Amorphophallus titanum, oftewel de Reuzenpenisplant. Donderdagmiddag omstreeks 14:00 uur begon het schutblad uit te vouwen en 's avonds stond de plant in volle bloei. De plant is op vrijdag en zaterdag nog in bloei te zien, daarna verwelkt hij snel. Op vrijdag opent de Hortus een uur eerder voor publiek: vanaf 9:00 uur 's ochtends tot 17:00 uur 's avonds kunnen bezoekers de bloem komen bekijken. Daarna vindt de besloten Delegate Party van de ESOF plaats in de Hortus. Op zaterdag is de tuin van 9:00 tot 21:00 uur geopend.

Deze Reuzenaronskelk, ook wel bekend als de Reuzenpenisplant, bloeide in 2009 voor het laatst. Dit is een andere, nog grotere soort dan het exemplaar dat in oktober 2021 bloeide. Toen ging het om een Amorphophallus decus-silvae.

Inmiddels in de plant ook bestoven met stuifmeel van een exemplaar dat in juni in Plantentuin Meise, België bloeide. Alle updates zijn te volgen op het Instagramkanaal van de Hortus.

Bloeiwijze
Amorphophallus titanum oftewel de Sumatraanse reuzenaronskelk is bekend en berucht vanwege de immense, tot meer dan drie meter hoge bloeiwijze, die een penetrante aasgeur verspreidt. Eerst komt een vlezige bloeikolf (spadix) omhuld door een schedevormig schutblad (spatha) op, die zich na enkele dagen opent. In de bloeiwijze, die zich onderaan de spadix bevindt, groeien zowel de mannelijke als vrouwelijk bloemen. Om zelfbestuiving te voorkomen, gaan eerst de vrouwelijke bloemen open. Twee dagen later volgen de mannelijke bloemen.

Na de bloei komt vanuit de grote ondergrondse knol een groot enkel samengesteld blad op dat vier meter hoog kan worden. Na een groeiperiode van bijna anderhalf jaar sterft het blad af en gaat de plant enkele maanden in rust. De volgende jaren produceert de plant weer een nieuw blad. Het blad is steeds ongeveer twee keer zo groot als het vorige blad. Met het bladgroen en het zonlicht maakt de plant voedsel dat op wordt geslagen in de knol. Na ongeveer tien tot vijftien jaar is er voldoende energie opgebouwd om weer te gaan bloeien.

De naam van de Amorphophallus titanum komt van de vlezige bloeikolf (spadix). Letterlijk vertaald betekent dit ‘gigantische vormloze penis’.

Voorkomen
De reuzenaronskelk komt oorspronkelijk uit de regenwouden van West-Sumatra en groeit daar op half beschaduwde plaatsen. Niemand weet zeker hoe de plant bestoven wordt. Waarschijnlijk door vliegen, vanwege de kleur en geur, maar het zouden ook kevers kunnen zijn. Omdat het natuurlijke leefgebied zwaar onder druk staat, is de reuzenaronskelk bedreigd. Op Sumatra staat haar leefgebied onder zware druk omdat de laaglandbossen waar de plant gedijt uitstekend geschikt zijn omgezet te worden tot oliepalmplantages. In oude stabiele bossen bloeit de plant slechts zelden wat haar kwetsbaarheid vergroot.

In de Hortus botanicus Leiden
De Hortus heeft een mooie collectie Amorphophallus, die in de loop van de jaren ook is gebruikt voor wetenschappelijk onderzoek. Het eerste exemplaar van de Amorphophallus titanum bloeide in 1956. Sinds 1990 hebben meerdere exemplaren van de reuzenaronskelk gebloeid. Door de goede zorgen van vrijwilliger Rudmer Postma en de kasmedewerkers van de Hortus gaat het de collectie goed. In 2021 was de collectie ook in het nieuws toen een zeldzame Amorphophallus decus-silvae in bloei kwam.

EINDE BERICHT

Noot voor de redactie (niet voor publicatie): Voor meer informatie kunt u contact opnemen met de afdeling PR & Communicatie, communicatie@hortus.leidenuniv.nl of T. 071-5275231. Beeldmateriaal kunt u downloaden via deze link.

Bij ons leer je de wereld kennen