Vorige pagina

Tuinbouwtechnisch medewerker Jeff Korsmit vertelt over Bonte planten.

Click here for English.

Moeder Natuur houdt wel van een experimentje en verrast ons soms met bonte planten. En eerlijk is eerlijk, ik word wel blij van een mooie bonte plant. Love them, or hate them, ze zijn al eeuwen onder ons en momenteel populairder dan ooit. De fascinatie van de mens voor bonte planten gaat al duizenden jaren terug. Zo beschreef Plinius de Oudere (23 -79 na Chr.) al een bonte vorm van klimop (Hedera).

De officiële botanische term voor bont blad is ‘variëgaat’. Dit houdt in dat een plant in delen van het blad geen of minder bladgroen (chlorofyl) aanmaakt, wat resulteert in lichtere of witte vlekken of strepen op een donkerder gekleurd blad. Waarom dit gebeurt is niet precies bekend, maar men vermoedt dat het een spontane mutatie is die soms voordelig voor een plant kan uitpakken. Denk daarbij aan een beter gecamoufleerd blad. Er zitten echter ook nadelen aan bonte bladeren, omdat in de witte delen van het blad geen foto- synthese kan plaatsvinden. Een plant heeft een goede balans tussen witte en groene bladeren nodig, en als ze teveel witte bladeren krijgt dan kan ze zich letterlijk doodgroeien. Wil je een bonte plant vermeerderen dan kun je dit het beste doen vanuit stekken, omdat de mutatie vaak niet stabiel is, en uit zaad van een bonte plant vaak gewoon gekleurde nakomelingen komen.

Tip van de tuinman

De ideale plek voor een bonte plant is huis is een lichte plek, maar vermijd direct zonlicht. Zo verminder je de kans dat de witte delen in het blad verbranden.

Bij ons leer je de wereld kennen